Różnice w zachowaniu
Jednak istotna przyczyna różnic w zachowaniu się materiałów tkwiła w wiązaniach chemicznych. Odsłonięcie tej tajemnicy okazało się bardziej skomplikowane, niż naukowcy to sobie początkowo wyobrażali. Tradycyjny sposób przedstawiania wiązania chemicznego w postaci prętów łączących sąsiadujące atomy pozwala adekwatnie opisywać wiele aspektów zachowania się cząsteczek, ale nie jest zbyt skuteczny w wyjaśnieniu pękania i zginania się ciał stałych. Nawet jeśli udałoby się stanąć na złożonym z pro tonów i neutronów jądrze atomu, nie oznacza to jeszcze, że możliwe jest przejście przez most do sąsiedniego atomu. Upodobania wiązań chemicznych do takiego a nie innego zachowania wynikają bowiem ze zmian w gęstości ładunku w strukturze elektronowej materiałów. Ładunek elektronowy ma największą gęstość w pobliżu jądra atomu, gdzie znajdują się dodatnio naładowane protony. Wszystko, co istnieje poza jądrem, jest rozmytym ładunkiem elektronowym. Ta chmura ładunku jest zwykle najgęstsza w kierunku prowadzącym do najbliższego jądra, gdzie dochodzi do nakrywania się chmur elektronowych należących do dwóch atomów.