Gęstość ładunku
Biorąc pod uwagę tę gęstość ładunku, mogli określić, ile energii potrzeba do spowodowania przełamania lub poślizgu. Następnie modyfikowali skład stopu wirtualnego i przeprowadzali ponowne obliczenia. Porównując energię dwóch materiałów, mogli określić, czy dany stop jest kruchy, czy plastyczny. Stwierdzone przez naukowców różnice między wirtualnymi stopami zgadzają się z charakterystykami wytrzymałościowymi, które metalurdzy pomierzyli laboratoryjnie dla rzeczywistych stopów. Chociaż obliczenia Olsona i Freemana wykazały, że możliwe jest odtworzenie przełamania i poślizgu za pomocą komputera, to ewentualność ta nadal nie pozwalała nam na przewidywanie, w jaki sposób zmienić właściwości chemiczne stopu, by nadać mu plastyczność lub kruchość. Ja zamierzałem opracować właśnie taką teorię. Przede wszystkim chciałem móc przewidywać, które pierwiastki trzeba wprowadzać do struktury chemicznej ciała, by osiągać pożądane zmiany. Z doświadczenia wiedzieliśmy, że nadawały się do tego jednie pewne pierwiastki. Tylko które? Odpowiedź nadeszła wraz z rewolucyjną metodą obrazowania wiązań chemicznych w ciałach stałych.