Śmiercionośna blaszka
GDY w JAKIMŚ MIEJSCU, na przykład w zadrapanym kolanie, wywiąże się zapalenie, makrofagi uwalniają cząsteczki skutecznie zapobiegające rozwojowi zakażenia i ułatwiające gojenie. Zjawisko to zachodzi również w przewlekłym procesie zapalnym o niewielkim nasileniu, który występuje u chorych na miażdżycę. Jednak zamiast przywracać ściany tętnic do ich pierwotnego stanu, przyczynia się do nasilenia zachodzących w nich zmian, co prowadzi do powstania jeszcze większych, bardziej złożonych blaszek. W ostatnich latach stwierdzono, że makrofagi oraz komórki śródblonka i mięśni gładkich w zapalnie zmienionej błonie wewnętrznej wydzielają substancje, które pobudzają komórki mięśni gładkich leżącej pod nią błony środkowej do migracji w kierunku górnych warstw błony wewnętrznej, a następnie podziałów i wytwarzania substancji międzykomórkowej, co prowadzi do powstania włóknistej powłoki pokrywającej pierwotną strefę miażdżycową.